ParNurZeal

Review My Room In Japan!!!

2009-10-08T09:43:00.017+07:00

วันนี้พอดีมีพายุ เห็นบอกกันว่าพัดคนปลิวได้เลย ก็เลยนั่งอยู่ในห้อง ชิวๆ ไม่ออกไปไหน คราวนี้ก็เลยขอมารีวิวห้องของเอในนิฮงโกะเลยละกัน

(ปล. ขอโทดทีนะ พยายามจัดรูปแบบแล้วอ่ะ มันก็เละอยู่ดี ภาพวางมั่วไปหมด คราวหน้าจะลองหาทางอื่นดูนะ อ่านยากหน่อยนะครับ)

<- รูปหน้าห้องมีป้ายเบอร์ห้องติดอยู่

เบอร์ห้อง 229 ด้วย!!! ชอบ^^->

จะเริ่มเปิดประตูแล้วละนะ เปิดแล้วๆ พอเปิดแล้ว พวกคุณทั้งหลายก็จะเห็น ที่ถอดรองเท้าให้อารมณ์ญี่ปุ่นๆ

เมื่อเปิดประตูเข้ามา เจอที่วางรองเท้า ตู้เสื้อผ้าและตู้เย็น และ...กระติกน้ำร้อน?!

(ล้อเล่นนะ กระติกน้ำร้อนหอไม่ได้ให้มา พี่ที่หอชื่อ เอเจ ให้มาฟรีตะหาก ใจดีจัง^^)

เตียงนอนจ่ะ โต๊ะทำงาน และไอ้ก้อนที่บอกเลขนี่

ก้อนบอกตัวเลขนี่ก็คือ เงินค่านำ้ค่าไฟที่เหลืออยู่นะเอง ดังนั้น ถ้าต่ำกว่า 500 เยน ต้องรีบไปเติมเงินที่ตู้ machine ชั้นหนึ่งนั่นเองครับ เห็นบอกว่าถ้าตำ่กว่า 500 จะมีเสียง ตึ๊งๆ อะไรซักอย่าง ยังไม่เคยเหมือนกันครับ

ห้องน้ำ และวิวของระเบียงห้องเอครับ

ตึกที่เห็นเหมือนจะเป็น multi-purpose hall ที่เอาไว้ใช้ เอนกประสงค์ของหอครับ
แถมให้เป็นห้องครัวอันโสโครก และห้องนั่งเล่นดูทีวีส่วนกลางซึ่งจะมีทุกชั้นครับ

ห้องครัว มีเครื่องใช้ไฟฟ้าที่แต่ละห้องเอามาเรียงเป็นกอง พร้อมทั้งอีกห้องในห้องครัวที่มีชั้นวางของไว้วางเครื่องปรุงของแต่ละห้อง

ห้องนั่งเล่นส่วนรวม ไม่มีอะไรมากครับ

คราวหน้า จะขอรีวิวมหาวิทยาลัยโตได แคมปัส Komaba ที่อยู่ใกล้ๆหอของเอนี่เอง (มหาลัยของเอเอง แต่เออยู่แคมปัส Kashiwa ครับ) เอแอบไปกินที่โรงอาหารของแคมปัส Komaba บ่อยๆ อาหารถูกและอร่อยดีครับ ไว้เจอกันเพื่อนๆ พี่ๆน้องๆ

A in JAPAN day-1

2009-10-07T21:30:00.001+07:00

หลังจากยุ่งกับการตั้งต้นชีวิตใหม่ในญี่ปุ่น ก็ได้มีเวลาเขียนเล่าเรื่องใน 5 วันที่ผ่านมาซักที เพื่อนๆก็คงรู้ว่าเอได้เดินทางไปญี่ปุ่นในวันที่ 1 ตุลาคม 2552 จากสุวรรณภูมิ ในวันนั้น เอรู้สึกดีใจมากมายเลยนะ ที่เพื่อนๆไปส่งเยอะ ขอบคุณมากๆเลย ตอนออกเครื่องบินแทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ฮืออ (ตอนนี้ก็ยังคิดถึงเพื่อนๆที่ไทยมากๆเลยนะ)

รูปเพื่อนๆส่วนหนึ่งที่มาส่ง^^

ในวันแรกที่ถึงพื้น ญี่ปุ่นเลยนั้น รู้สึกได้เลยว่า "นี่ เรามาทำอะไรที่นี่ นี่มันใช่ที่ของเราหรอ" รู้สึกคิดถึงบ้าน และเซงมากๆเลย ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นอะไรกับญี่ปุ่นเลยซักนิดเดียว จากที่สนามบิน เอก็มีติวเตอร์คนญี่ปุ่นมารับถึงสนามบิน (เพื่อนๆที่ไปไฟท์เดียวกันก็แอบอิจฉา เพราะติวเตอร์ของเพื่อนมันปล่อยเกาะ ไม่ค่อยใยดี ของเอเนี่ยน้า ขึ้นรถไฟมันยังเชิญให้เอนั่งก่อนเลย ยังกะแฟนมัน เจออีกแล้วชีวิตนี้555+ ส่งถึงที่หออีกตะหาก) นั่นแหละๆ ในวันแรกเป็นวันที่ยุ่งมากมาย เพราะว่าจะต้องทำเอกสารต่างๆมากมาย โดยเฉพาะการทำบัตร Alien ใช่แล้วครับ บัตรมนุษย์ต่างดาว หรือ บัตรที่แสดงตัวตนว่าเป็นตัวประหลาด กูไม่ใช่คนญี่ปุ่นอะไรประมาณนั้นเลย (ตั้งชื่อได้น่ารักจริงๆ โคตรอยากทำ) การจะไปทำก็ต้องเดินทางไปไกลมากมาย รู้สึกอึ้งและเหนื่อยกับรถไฟญี่ปุ่น กว่าจะไปถึงเปลี่ยนไปเกือบ 10 สาย ถึงแม้ transportation ของญี่ปุ่นจะดี แต่ก็ใช่จะว่าสบายนะ เพราะเวลาที่เสียไปส่วนใหญ่มากจากการเดินทางด้วยรถไฟนั่นเองครับ หลังจากทำเอกสารเสร็จก็ปาเข้าไป 5 โมงกว่าจะถึงหอ

หอที่เออยู่ชื่อ หอโคมาบะ พอถึงก็ได้รู้จักกับพี่เอก ใจดีมากๆ รอมาต้อนรับ ได้รับกุญแจห้อง เพื่อนลองทายสิเอได้เบอร์ห้องเบอร์อะไร ฮะฮ้า ดีใจมากๆเลยได้เบอร์ 229 เป็นเบอร์ห้องตอน ม.4 ล่ะ ยิ่งทำให้คิดถึงเพื่อนเข้าไปอีก จากนั้นเข้าห้องวางของแล้วพี่เอกก็พาไปชิบูย่าเลย (มีพี่เพิ่มอีกคนไปด้วย) พี่เอกและพี่เพิ่มช่วยเลี้ยงราเมงร้านนึง อร่อยดีครับ^^ เสร็จแล้วก็กลับหอเพื่อเจอกับเยลลี่(เพื่อนกิ๊ฟและเป็นเพื่อนที่เตรียมฯที่ ได้ทุนเหมือนกัน) และก็พบกับนัท ซึ่งได้คุยๆไปก็รู้ว่า เป็นเพื่อนกับทีระพาบกับแก้นด้วย!!! น่าตกใจ คุยกันสามคนซักพัก ก็คุยว่าเราอยู่คอม นัทก็อยู่คอม นัทก็บอกว่ามีอีกคนนึงเพิ่งมาก็อยู่คอม เฮ้ยบังเอิญ เป็นโดนัทเพื่อนเอที่เคยเรียนด้วยกันตอนปี 1 แต่ย้ายไปอินเดีย!! วันนี้มีแต่เรื่องบังเอิญเสียจริงๆ เรียกว่ารางดีรึเปล่าก็ไม่รู้ครับ คุยกันซักพัก ก็เลยถึงเวลาเข้านอนด้วยความเหนื่อยล้า นอนบนเตียงก็รู้สึกเหงาๆและคิดถึงเพื่อนเสียจริงๆ T.T

ขอนอนก่อนแล้วจะมาเล่าต่อวันที่สองนะ (วันที่สองเค้าเริ่มสนุกแล้วล่ะ)

ฝันร้ายวันนี้..

2009-07-26T11:33:00.005+07:00

ผมฝันร้ายยยยย.....

เช้าวันนี้ ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจพร้อมความทรงจำในฝันที่รู้สึกเหมือนเกิดขึ้น จริงๆ ผมเริ่มคิด... เมื่อวานผมนอนตีหนึ่ง สะดุ้งตื่นหกโมง เพียง 5 ชั่วโมงกลับฝันได้มากถึงขนาดนี้หรอ!?

เรื่องเริ่มต้น ณ ห้องๆหนึ่ง ผมยืนคุยกับรุ่นพี่ชื่อ เต่า เพื่อนชื่อ ตั่น อยู่ถึงสิ่งที่พวกเราประดิษฐ์และสร้างขึ้นมา "พลังงานไฟฟ้าทดแทน" เป็นพลังงานรูปแบบหนึ่งซึ่งจะมาทดแทนพลังงานในโลกปัจจุบัน (มันคืออะไรก็ไม่ทราบได้ แต่น่าจะนำพลังงานมาจากแสงอาทิตย์) ซึ่งเพิ่งจะสร้างได้สำเร็จเมื่อตะกี้ และหลอดไฟที่มืดเหนือหัวพวกเรา ก็กลับมาสว่างขึ้นเรื่อยๆ พวกเราเฮ้!! แล้วก็สับฉากต่อไป

ณ บ้านอันแสนสุขของผม ผมกำลังนั่งเล่นคอมอย่างเมามัน อยู่ๆทันใดก็มีโทรศัพท์ดังเข้ามา ผมกดรับโทรศัพท์ และเมื่อได้ยินเสียง ผมก็รู้ทันทีว่านั้นคือ ตั่น เพื่อนผมนั่นเอง ตั่นต้องการจะบอกข่าวเรื่องหนึ่งแก่ผม แต่ข่าวที่เพื่อนของผมมาบอกนั้น ไม่ใช่ข่าวที่ดีนักเลย ตั่นบอกผมว่า เพื่อนของเรา ... ได้เสียชีวิตลงแล้ว ผมรู้สึกตกใจกับข่าวที่ได้ยิน ถึงกับทิ้งโทรศัพท์และร้องไห้ฟูมฟายยกใหญ่ ผมนึกถึงตอนที่เราเคยเล่นเกมและทำงานด้วยกัน เคยผูกพันกัน มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ ผมจึงรู้สึกสงสารและเสียใจมากๆ แล้วครอบครัวของเพื่อนผมคนนั้นล่ะ จะทำยังไง จะทำยังไง ขณะที่ผมร้องไห้อยู่ ผมรู้สึกได้จริงๆว่า น้ำตาของผมมันออกมาจริงๆ ขนาดเมื่อตื่นขึ้นมาแล้ว ผมยังอดที่จะร้องไห้อีกรอบไม่ได้ เมื่อนึกถึงสิ่งที่ได้เกิดขึ้นในความฝัน(ที่เหมือนจริง)

ทันใดนั้น ขณะที่ผมร้องไห้ เจ้าสัตว์น่ารักสีดำขนฟูน่ารัก เจ้าหมาที่ผมเคยเลี้ยงก็โผล่ขึ้นมา ผมรู้สึกตกใจกลับมันมากว่า มันมาที่นี่ได้อย่างไร หลังจากที่มันหายไปนานมากๆ (ในความเป็นจริงมันได้เสียชีวิตลงไปเมื่อ 6-7 ปี ก่อนแล้ว) แต่ในฝันผมกลับนึกออกได้ว่า มันแอบเข้าไปเล่นในกองไม้เพื่อจะจับแมลงมานานหลายปี แล้วเพิ่งจะกลับมาหาผม ดังนั้น เมื่อผมเจอมันผมรู้สึกดีใจมากๆ ผมกอดมันด้วยความดีใจ พร้อมกับความเสียใจที่ต้องเสียเพื่อนไป ผมรู้สึกว่ามันกลับมาเพื่อปลอบใจผม แต่ผมกลับรู้สึกถึง "กลิ่นเหม็น" จากตัวมัน "ก็ใช่นะสิ มันไม่ได้อาบน้ำมาตั้งหลายปี ก็ต้องสกปรกเป็นธรรมดา" ผมเริ่มคิดอยู่ในใจ ผมสังเกตเห็นสก็อตเทปปืดหนึ่งที่ก้นมัน พลานคิดในใจ "ไอ้อิ๊วอีกแล้วหรอวะชอบไปเล่นให้สก็อตเทปติดตูด"แล้วจึงดึงสก็อตเทปออก และพามันไปอาบน้ำ จากนั้น ฉากในความฝันจึงเปลี่ยนไปอีกรอบหนึ่ง

คราวนี้ ผมมาโผล่ท่ามกลางการชุมนุมกินข้าวระหว่างผองเพื่อนของเพื่อนผู้เสียชีวิตใน ร้าน MK แห่งหนึ่ง พวกเรากะลังดื่มกันอยู่ ใช่แล้วครับ ดื่มกันอยู่ ในตอนแรกผมก็คิดว่ามันคือเหล้าย้อมใจ แต่มันไม่ใช่ มันเป็นฝาขวดน้ำเปล่าที่เราทำเหมือนเป็นจอกเหล้าแก้วเล็ก พร้อมกับน้ำเปล่าที่ถูกเทโดยเพื่อนคนหนึ่งที่ค่อยสนิทซึ่งเป็นเพื่อนของ เพื่อนผมที่เสียไป ผมคุ้นว่าคนนี้เป็นเกย์!!! ทันใดนั้นผมก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า ทั้งหมดบนโต๊ะนั้นมีทั้งกระเทยและเกย์ ทันใดนั้นอีกครั้ง เพื่อนคนนั้นพาเพื่อนผู้หญิงอีกสองคนมา ผมเริ่มโล่งอก ไม่กี่นาทีต่อมาก็ตกใจอีกครั้ง เพราะผู้หญิงทั้งสองเริ่มจูบกัน นี่มันโต๊ะผิดเพศนี่นา!!!!
แล้วก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจ...

หลังจากที่ตื่นผมเริ่มนั่งคิดว่านี่คือเรื่องจริงหรือไม่ ผมเริ่มคิดว่าหรือเจ้าหมาสุดที่รักกลับมาเพื่อบอกผมว่า "ในอนาคตผมจะสามารถสิ่งประดิษฐ์อันยิ่งใหญ่ได้ และต่อมาเพื่อนผมจะเสีย และผมจะต้องกลายเป็นเกย์!! หรืออย่างไรกัน" คิดไปคิดมา ผมเริ่มชักกังวลถึงชีวิตเพื่อนของผมคนที่เสียชีวิตไป ผมเริ่มคิดอีกว่าจะโทรไปบอกดีหรือไม่ แต่ในท้ายที่สุดแล้วผมก็ไม่ได้โทรไป...

ผมยังรู้สึกไม่ค่อยดี จึงมาเขียนบล็อกเล่า และอยากให้เพื่อนๆทุกคนอย่าได้หักโหมทำงานมากจนเกินไป ระวังตัวและรักษาสุขภาพให้ดีเพื่อตัวเองและครอบครัวที่อยู่ข้างหลังเราด้วยนะ รู้สึกเป็นห่วงครับผม

โลโก้ใหม่โรงงาน!!

2009-07-08T13:03:00.005+07:00

พอดีคิดว่าโลโก้เก่ามันธรรมดาไปหน่อยมีแค่ตัวอักษร S และ I ซึ่งย่อมาจาก Sumrong Ice Factory ก็เลยทำโลโก้ใหม่แบบง่ายๆ มาอันหนึ่ง จะได้เอาไปใส่นามบัตร และตัวโปรแกรมขายของโรงงานด้วย^^ มาดูอันใหม่กันเลย

Version 1 เราจะใช้ตัว cube สีฟ้าอ่อน เปรียบเสมือนก้อนน้ำแข็งก้อนหนึ่ง แล้วก็โปะชื่อโรงงานง่ายๆ แบบนั้นเลย ฮะฮะ

Version 2 พอดีว่าพี่ชายทำสโลแกนขึ้นมา ประกาศเต็มศักดาว่า

พวกเราชาวโรงน้ำแข็ง สำโรง ตั้งใจผลิตนำ้แข็งที่สะอาด และมีคุณภาพแก่ลูกค้าทุกท่านเพราะว่า

"พวกเราก็กินน้ำแข็ง"

ก็เลยนำมาใส่ใต้โลโก้ด้วยประโยค "Because We Eat ICE"

พี่ชายมันบ้าจี้ดีจริงๆ = =" พอดีมันไปเห็นสโลแกน exxon มา ใครอยากรู้ search หาสโลแกน exxon กันเองเนอะ (ไม่อยากจะเล่า มันยังบ้าจี้ สร้างศาลาดนูรัสมิ์ ใช้ชื่อพี่สาว มาทำเป็นที่นั่งพักให้ลูกค้าอีก แบบว่า ฮาจริงๆ เปิดประตูมา เจอศาลา[ชื่อพี่สาว] อยู่ทุกวัน)

ใครมีคอมเม้นโลโก้ว่าไง ว่ามาได้เลย คงจะมี version อื่นอีก ฮะ ฮะ

เขียนเวบ กับ เขียนแอพ อันไหนยากกว่ากันนะ!!!

2009-07-04T12:30:00.002+07:00

ไม่ได้เขียนซะนาน ก็ขอเริ่มเขียนด้วยเรื่องที่งงงวยและเสียเวลามากเลย ก็คือ เขียนเวบนั่นเอง!!!

บางคนอาจจะคิดว่า เขียนเวบ ง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปาก (หรืออาจจะหลายคนด้วยซ้ำ) แต่ผมว่ามันไม่ใช่เลยนะ สำหรับผมมันเป็นเรื่องที่ยากมากๆ ผมรู้สึกว่าการเขียนแอพมันเป็นอะไรที่ง่ายกว่าเยอะ ทำไมล่ะ?

ก็เขียนเวบเนี่ยมันมีอะไรเยอะแยะไปหมดเลยนะสิ ไม่ว่าจะ HTML, CSS, PHP, JAVASCRIPT, ASP และ เรื่องหนักหัวก็การ Design เนี่ยแหละ ที่จะโยงเข้ากับทุกเรื่อง แหม แค่นับคร่าวก็ 6 เรื่องไปแล้ว ลองนับแอพธรรมดาดิ คุณเลือก 1 ภาษา คุณก็เขียนภาษานั่นแค่นั้นไปเลย ไม่ต้องหลายเรื่อง

ซึ่งสิ่งที่ผมกลุ้มใจที่สุดก็คือ เขียนยังไงหว่า ให้ออกมาหน้าตาอย่างงี้ CSS จะใช้อย่างไรดี จะใช้เป็น Class หรือเอา แม่งเป็น id ให้หมดเลย เน้นๆ ง่ายดี แต่ยาวมาก ก็เป็นเรื่องที่น่าคิดอยู่เหมือนกัน นอกจากนี้แล้ว การจะทำให้ interactive หน่อย ก็ต้องใช้ JavaScript อีก ซึ่งก็นึกไม่ออกว่าต้องเขียนอย่างไรเพราะไม่เคยเขียน การที่จะให้ไปนั่งอ่านทั้งหมดเรื่อยๆ กว่าจะเขียนได้ก็คงเป็นเดือน แต่หากไปเปิด google แก้ปัญหาทีละอย่าง ก็กลายจะเป็นยำโค้ดรวมแบบมั่วๆเข้าไปอีก ที่สำคัญอีกอย่างคือ Debug ยากจัง ไม่เหมือนกับเขียนแอพ Compile ปุ๊บเจอปั๊บใช่มะ?

ดังนั้น ผมก็เลยรู้สึกว่า การเขียนเวบเนี่ยศึกษายากกว่าเขียนแอพธรรมดามากเลย(เขียนแอพเนี่ยยิ่งกว่าปอกกล้วยทั้งหวีเข้าปากอีก) คนอื่นล่ะคิดว่าไงอยากรู้?

สกีน้ำทำพิษ

2009-02-22T10:48:00.002+07:00

วันเสาร์ที่ผ่านมาไปสกีน้ำกับพวกวิทย์บอมาที่ราชบุรี สนุกๆๆๆๆสัดๆ เพิ่งจะเคยเล่นเป็นครั้งแรก สกีน้ำเป็นกีฬาทางน้ำที่เราต้องอยู่บนบอร์ดแล้วก็ให้เราจับเชือกที่จะลากเราไปรอบบึงน้ำ รอบแรกๆก็เล่นไม่ได้ ตอนเลี้ยวโค้งนี่ คว่ำทุกทีไป แต่แล้วรอบที่ 3ๆ เลี้ยวได้แล้วววววว สุดยอดอ่ะ หลังจากทำได้ความรู้สึกดีก็อ่อล้นขึ้นมา จากนั้นเพียงเสี้ยววิที่เลี้ยวได้ กูก็คว่ำลงแม่น้ำอีกรอบ -*-

จนเวลาผ่านพ้นไป รอบที่ 6 กูวนได้สองรอบแม่น้ำแล้ว เกือบจะรอบที่สาม ป๊อปอายแม่งขวางในแม่น้ำเกือบชน กูเลยต้องยอมคว่ำลงแม่น้ำก่อนที่จะได้อีกนับสิบรอบ เป็นการทำลายล้างการสร้างสถิติอันยอดเยี่ยมของเอไปอย่างน่าเสียดาย เซงสัด (แต่ได้ข่าวมาว่า เอกอุดรเล่นรอบแรก วนไป 6 รอบได้เลย ทำได้ไงวะ!!!!)

แต่ทว่า จากการเล่นครั้งนี้ นิ้วแตกกกกกก ไม้ที่จับลาก หลุดจากเชือกแล้วตีนิ้วเอ T.T เจ็บสัดๆ หลังจากนั้นเพียงไม่กี่นาที ไปร์เดินขึ้นแบบไม่พูดอะไร พูดแบบอ้ำๆอึ้งๆ "เอๆ คางกูแตกก" เมื่อดูหน้า ลึกสัดอ่ะ ตกใจมาก ไปร์ก็ตกใจกลัวเสียโฉม รีบขึ้นรถทั้งที่เปียกทั้งตัว พาไปสถานีอนามัยใกล้สุด เสือกเย็บไม่ได้อีก เอาแล้วไง ไปร์เริ่มวิตก หน้ากูๆๆๆ เพื่อนบัญชีจะว่าไงบ้างละเนี่ย จึงรีบพาไปต่อที่ร.พ.ที่ใกล้ที่สุด แต่ก็ไกล ซึ่งไปไม่เป็นให้ป๊อปอายไปแทน ซึ่งก็ไปไม่เป็นอีก เอ๊ะ!! ยังไง แต่ก็ถึงแหละคับ สรุปเย็บ 4 แผลข้างนอก 1 เข็มข้างใน เพราะรู้สึกว่าทะลุ เหนื่อยเลย ไปร์จึงกลับมานั่งดูเพื่อนเล่นต่อ โคตรน่าสงสารอ่ะ แผลกูนี่ชิดริมขอบซ้ายไปเลยอ่ะ

จากนั้นก็ไปกินข้าวที่อัมพวา อร่อยดีๆ กินบะหมี่ไก่ตุ๋น ไข่ตุ่๋น ไก่ยัดฟัก อีกมากมายๆ และกินไอติมแท่งรสลอดช่อง ไปร์ก็กิน แต่เห็นแล้วลำบากน่าดู - -" สู้ๆไปร์ อิ่มแล้วก็จึงเดินทางกลับบ้าน แม้จะมีอุบัติเหตุบ้าง เหน็ดเหนื่อยบ้าง แต่เอก็รู้ว่า วันนี้ เราได้ความสุขติดกลับมาบ้านทุกคนไม่มากก็น้อยครับ ^^

ไม่นอนอาจจะตายเอาได้

2009-01-24T09:38:00.004+07:00

เมื่อวานกลับบ้านตอนตี 1 กว่า ขับรถอยู่ดีๆ หัวเราก็เกิดอาการมึนขึ้นมาแทบจะอ้วก แล้วอยู่ดีๆ มือก็สั่น แล้วก็ชาไปทั้งแขน ต่อมาขาก็ชาแทน นิ้วเริ่มไม่รู้สึกอะไร ตอนนั้นแบบว่าทนแทบไม่ได้ แล้วก็รถตอนนั้นติดๆมาก เรากลัวมากๆ ว่าจะไปไม่ถึงบ้านได้ แต่ก็พยายามทนไปเรื่่อยๆ จนถึงบ้านได้ เราก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร แต่เราเดาว่า เพราะเราไม่ได้นอน แล้วเราก็ซัดกาแฟ เข้าไปอีกวัน เพราะถึงเวลาหมดฤทธิ์ก็เลยเป็นเช่นนี้ เลยอยากบอกเพื่อนๆระวังเข้าไว้นะ พักผ่อนมากๆ อย่าหักโหม เด๊วจะตายไม่รู้ตัวนะครับ

ภูมิใจกับสไลด์ที่ทำ

2009-01-21T00:33:00.002+07:00

เคยคิดอยู่เสมอว่า ตัวเองเป็นคนที่เขียนรายงานหรือจะถ่ายทอดให้คนอื่นๆได้แย่มากๆ เพราะมักจะคิดอยู่เสมอว่ากลัวผิดๆ แบบว่า รูปแบบรายงาน หรือ ลำดับและหัวข้อที่ตั้งจะไม่ดี ก็ไม่กล้าที่จะทำ เอาแต่ดูของคนอื่นๆ แล้วก็ลอกๆๆๆๆๆ สุดท้ายก็ออกมาอ่านไม่รู้เรื่องเลย ไม่มีความเป็นตัวเองสุด

แต่ทว่าเร็วๆนี้ เราทำสไลด์ไปพรีเซ้นของ NSC เราทำคืนนึงแบบว่า นั่งคิดสดๆ เพราะตอนนั้นคิดว่าง่วงไม่สนใจเรื่องดูแบบคนอื่นจะได้ทำให้ดีแล้ว คิดเองแม่งเลย ปรากฎว่า ทำได้ดีกว่าที่คิด และก็รู้สึกว่าคนอื่นๆ ที่ได้ชมก็ดูพอใจไม่น้อย ก็เลยรู้สึกดีมากๆ เลย เพราะทุกทีที่เราทำอะไรก็ตามเราจะกลัวๆเสมอในการทำสิ่งๆนั้น ว่าจะถูกหรือไม่ กลัวจะไม่ดี แทนที่จะลองให้รู้แล้วรู้รอดด้วยตัวเองก่อน แล้วก็ค่อยไปดูของคนอื่นมาเทียบแก้ไขกะของเราแทน

รายงานคราวนี้ก็เหมือนกัน เค้าพยายามจะคิดการทดลองเองออกมาได้ดีจังเลย ไม่ต้องเหนื่อยพยายามหาต้นแบบของการทดลองด้วย GA ด้วย เหนื่อยเปล่า แถมไม่ match กับปัญหาของเราด้วย ชิๆ

ต่อไปนี้ จะคิดเอง ทำเอง ก่อนเสมอเลย รู้สึกดีสุดๆ และงานที่ได้ออกมาดีกว่างานที่ไร้ความเป็นตัวของตัวเองมากๆเลยนะครับ^^

Robotics IDEA

2009-01-20T18:23:00.003+07:00

จะส่งรายงานโปรเจคพรุ่งนี้แล้ว โปรเจคยังไม่เสร็จเลย แต่ทว่าเค้ามีไอเดีย อยากจะทำเว็บซักเว็บหนึ่งที่เป็นการรวบรวมไอเดียของหุ่นยนต์ไว้ในที่เดียว ทุกคนจะมี account ของตัวเอง มีสมุดวาดไอเดีย แล้วก็วาด วาด วาด วาด วาด เข้าไป เป็นหุ่นยนต์เทพของตัวเอง โอโห้!! สุดยอดไปเลย

เพราะว่าการที่จะทำให้โลกเราพัฒนาได้ มันต้องมีการ share idea ซึ่งกันและกัน เป็นการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น เมื่อแลกเปลี่ยนกันแล้ว ถึงจะเกิดไอเดียใหม่อันสุดยอดยิ่งกว่าออกมาได้ อีกอย่างในคนแต่ละคนก็มีไอเดียมากมาย แล้วคิดหรอว่าจะได้ทำจริงทั้งหมด การแบ่งปันไอเดียให้คนอื่นไปทำแทนก็เป็นการพิสูจน์ไอเดียของตัวเอง แล้วก็น่าภูมิใจด้วยที่มีคนสร้างหุ่นยนต์ที่ตัวเองออกแบบขึ้น เท่ใช่ม๊าาา^^

Mini Car in my BirthDay!!!

2008-11-03T00:00:00.007+07:00

วันนี้ เอ๊ะ! หรือเมื่อวาน เป็นวันเกิดของเอละ โอ้โห รู้สึกเลยว่าตัวเองกำลังจะแก่ขึ้นอีกปีแล้ว แต่ก็ลุ้นอีกตามเคยว่า วันนี้จะได้ของขวัญอะไรน๊าาาา smsจะมากี่อัน ใครจะโทรมาบ้างน้ออ เพื่อนสนิทจะลืมรึเปล่า (T.T) คิดมากก็วุ่นเปล่าๆ โทรไปหาเพื่อนเลยดีกว่ามั้ย? บอกเพื่อนๆว่าให้ส่ง sms มาซะทีสิว้อยยย 555+ (แค่คิดน่ะ)

ปีนี้ เกิดการตื่นสายมากหน่อย
Q: เนื่องจากว่าเมื่อวานไปดูคัดลีดมา?
A: ไม่ใช่อย่างงั้นนะ มันเป็นเพราะว่าเรานั่งทำ paper เพื่อส่ง conference งาน ICESIT2009 เกี่ยวกับ embedded อยู่ต่างหากล่ะ เหนื่อยมาก ทำหนักๆตั้งแต่วันพฤหัสแล้วเน้อ นอนตี 2 กลับบ้าน แล้วก็มาใหม่ อย่างวันศุกร์เนี่ย เหนื่อยสุดยอดดดอ่ะ นอนตี 3 ค้างคณะแม่ง ตื่นมาทำ ไม่ได้อาบน้ำ ดูลีด ทำต่อ ไม่ได้อาบน้ำ ทำต่อจนเสร็จ กลับบ้านตี 3 อีกวัน เน่ามากมาย เฮ้อ!!!
ดังนั้น ดูลีด แค่ option เสริมว่ะ นาย

จากการนับความนิยมในวันนี้แล้ว ได้ sms น้อยกว่าปีก่อน 2 เท่าแน่ะ ~.~ แต่เพื่อนสนิทส่งมากันเกือบหมดก็ยังดี มานับจำนวนการโทรเข้าก็ถือว่าพอโอเค นับของขวัญ 2 ชิ้นเองว้อยยยย ทำไมน้อยเช่นนี้ ยังงี้ต้อง ซื้อของขวัญให้ตัวเองเท่านั้น!!

แต่ของขวัญก็ถือว่าโอเคนะ ได้กระเป๋าตังค์ใหม่สวยจาก ก. น่ารัก 1 ชิ้น กับ พี่สาวซื้อรถมินิให้!!!!! ใช่แล้วคับ mini cooper ได้ปุ๊บ!! ก็ลองขับเลย เท่โคตรอ่ะพี่น้อง ว่าแล้วก็ลองมาดูภาพกันฮะ

หน้ารถ

ด้านข้างสุดยอดด!!

ภาพสุดท้าย ด้านบนแบบ artๆ

รายละเอียดโดยรวมของวันนี้::
เช้า สังฆทานรับพรพระสงค์
เที่ยง กินข้าวกับ ก. ได้รับ item ของขวัญ
บ่าย เดินเล่นกับ ก. นิดหน่อยๆ ได้เสื้อ chaps ตัวนึง
เย็น กินข้าวกับครอบครัวที่ร้าน Bekku ขายแต่ทงคัตสึอย่างเดียว ก็อร่อยดีนะ
กลางคืน รถมินิว้อยยย กับ โดนัทปักเทียน (อนาถมาก!! O_o" ไม่รู้แม่คิดได้ไง) จบ

หยุดเรียน 365 วัน

2008-04-28T21:43:00.000+07:00

แต่น แต้น วันนี้ไปเรียนอังกฤษกับกรและทีมา พบว่า วันพฤหัสนี้และจันทร์หน้าหยุดนะ อู้เย้!! คุยกะกรว่าทำไมหยุดฟะ กรบอกว่า วันแรงงาน กับ พืชมงคลไง (มั่ว ฉัตรมงคลต่างหาก) แต่แล้วก้อมีความคิดขึ้นมาว่า ปกติเนี่ยเราจะได้หยุดตามวันสำคัญต่างๆ ใช่มั้ย อย่างวันประสูติรัชกาลต่างๆที่สำคัญ เราก็ได้หยุด ยังงี้ๆ ถ้าอีก 1000 ปี มีวันสำคัญเกิดขึ้นมาเต็มไปหมด เรามิต้องหยุด 365 วันเลยหรอ โอ้!!! อยากเกิดอีก 1000 ปี ข้างหน้าจัง ว่ามั้ยเพื่อนๆ...

Why Closed-loop-Motor?

2008-04-23T08:37:00.000+07:00

เมื่อวาน ก็มีประชุมโรบอทเช่นเคย ก็คุยๆกันแต่ละฝ่ายว่า "อืมมม ทำอะไรกันบ้างๆไปแล้วครับ พวกนาย" แต่ละฝ่ายก็ต้องตอบ "ฝ่ายของเรานะีีีครับ ก็ทำอย่างงี้อย่างงี้ สิ เอ้ย!! ไม่ใช่ ก็เราได้ออกแบบแผนการเล่นใหม่ไปแล้วนะ เป็นอย่างงี้ๆ" อะไรประมาณนั้น พอถึงฝ่ายเอ ก็พูดเรื่องการคุมมอร์เตอร์ ทีระพาบ ก็พูดขัดเช่นเคย แต่พูดขึ้นมาถึง motor ทำไม ไม่ติด mcu หรือ microprocessor ควบคุมไว้ใน motor เลย ตึ๊ง!!! เออจิง ไม่เคยคิด อยากรู้เช่นกัน น่าสนใจดี ก็เลยลองไปสอบถามกระูทู้ EIC คาดว่าคงได้คำตอบดีๆ เร็วนี้
ส่วนตัวคิดว่า การทำอย่างที่ทีระพาบพูดขึ้นมา หากเป็นผู้ผลิต motor เองทำมาให้เลย น่าจะทำได้ดีกว่าพวกเรา เพราะเป็นผู้ผลิต motor ชนิดนั้นเอง และน่าจะรู้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของ motor ตัวนั้น จึงรู้ว่าการใช้ control อะไรที่น่าจะเหมาะกับ motor ตัวนั้นนั่นเอง
เอาเป็นว่าได้คำตอบไง เด๊วจะมาโพสต่อละนะ ขอบคุณครับสำหรับการประชุมอย่างเรียบร้อยนะ เพื่อนๆ ยกเว้น การดิ้นของเท้าของใครบางคนที่ดิ้นเฉยๆไม่ได้ ต้องไปโดนคนอื่น นั่งเฉยๆ ไม่เปนหรือไงว้าาา

อยากมี Wii ให้มะม๊่า กะ ปะป๊าเล่น

2008-04-15T18:13:00.002+07:00

แหม!! เรื่องมีอยู่ว่า ทีระพาบ เปิดให้ดูใน youtube ว่าสนุกนักสนุกหนา และก็อวดว่าที่บ้านเล่นกันหมดเลย แม่ก็เล่น เอก็ตกใจว่าผู้ใหญ่เล่นด้วยหรอ เพราะแม่กะปะป๊าเอคิดว่าคงไม่เล่นอะไรพวกนี้แน่ๆ แต่ทีระพาบบอกว่าแม่ทีก็ไม่เล่น แต่พอลองดูก็ชอบ ก็เลยคิดว่า น่าจะมี wii บ้างให้แม่กะปะป๊าเล่นกัน น่าจะดี เพราะจะได้ลดความอ้วนด้วย แต่ก็กลัวถ้ามีแม่ไม่เล่น ก็เสียตังฟรีอีก คือ ความจริงก็อยากมีอะไรให้แม่กะป๊าออกกำลังบ้าง เพราะอ้วนมากกกกก แม่ก็เหมือนคนท้อง 9 เดือนแล้ว ป๊าก็เช่นกัน - -" แหะๆ ทำไงดีหนอ...

เมื่อวานอีกแล้ววว...

2008-04-15T17:53:00.005+07:00

ไปนั่งทำงานอีกห้องหนึ่ง เป็นห้องทำหุ่นยนต์ rescue เพราะว่า ห้องของ robocup soccor เล่นเกม Counter กันอยู่ เสียงดังอ่ะ - -" เอก็เลย ไปทำงานห้องอื่นซะเลย ซักพัก น้องสุขม(รุ่นน้องที่ทำ rescue robot) เล่น starcraft บ้าง ตอนแรกก็ยังไม่สนอะนะ เราก็ทำงานต่อไป ความอยากเริ่มมา เอาหน่าๆ แอบแวะไปดูห้องเดิมซะหน่อย อ้าวแม่ง!! ยังเล่นกันอยู่อีก ^^" มีทั้งตั้น เป็ด ทองอู๋ แก๊ป และยิ้ง!! เอาล่ะมึงเล่นกันหมดทั้งชมรม กูขอเล่นด้วยดิฟร้าาาา เลยก็ฟาดเข้าไปอีก 3 ชม.ครับ เลิกเอา เที่ยงคืน มึนกันทุกตัวเลย เฮ้อ... อยากจะบอกว่าทนต่อกิเลสไม่ได้ว่ะ ทีระพาบ ถ้าบอกว่าพักบ้างก็ดี แต่ว่า พักแล้วมันหยุดไม่ได้ว่ะ ดังนั้น กูว่าไม่พักเลยดีที่สุด ส่วนเจมมี่ เราจะเริ่มใช้วิธีเจมมี่วันนี้ละกันน๊าา ขอบคุณๆ ^^ แหะๆ

รู้สึกแย่... งานไม่เดินซักเท่าไหร่

2008-04-13T22:42:00.003+07:00

เบื่อๆ เบื่อตัวเอง เราพยายามอ่านตัววิทยานิพนธ์ของพี่เอ็มอยู่นานมาก เป็นวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับ "การปรับปรุงความแม่นยำของการควบคุมหุ่นยนต์เคลื่อนที่ทุกทิศทางโดยใช้ไจโรสโกปและมาตรความเร่ง" ชื่อยาวใช่ได้ใัช่มั้ยเพื่อนๆ^^" แหะๆ มันเป็นงานของโรโบคัพน่ะ เพื่อปรับปรุงการเคลื่อนที่ของหุ่นให้เนียนขึ้น แรกๆก็อ่านรู้เรื่องดีอยู่หรอก แต่พอมาบทหลังๆเริ่มแย่ว่ะ อีกอย่าง ถ้าไม่ได้นั่งนานๆลุกทำนู่น แล้วมาอ่าน มันก็คืบซะที ต้องไปส่งจดหมายสปอนเซอร์นู่น อ๊ะ นึกได้ต้องโทรไปที่นี่ ก็ไม่จบซะที แย่ๆ และพอกลับบ้าน ถ้าเราอยู่บ้านเนี่ย ไม่ได้ทำอะไรแน่ๆ นอกจากดูทีวี คุยโทรศัพท์ และเล่นเกม แต่อย่างสุดท้ายไม่ทำแ้ล้ว เพราะลบออกหมดทั้งคอมทุกคอมเลย จบกันทีกับการเล่นเกม เหลือแต่ทีวีเนี่ยล่ะ เราทำงานที่บ้านไม่ได้เลย ต้องมาที่หมาลัยเท่านั้น รู้สึกแย่ เพราะตัวเองเป็นงี้ ได้แต่เตือนตัวเองว่า อย่า อย่า อย่า เท่านั้น สู้ว้อยย!!!

MK vapour

2008-03-16T12:24:00.002+07:00

ไปกินเอ็มเคมา!!! กิน กิน กิน อร่อยมากมาย กินที่สยาม อร่อยไปก็คิดไป ไอน้ำที่ระเหยมาจากหม้อต้มอาหารระเหยออกมามากมายกว่า 55% จากน้ำที่ใช้กินเอ็มเคอีกนะเนี่ย ถ้างั้นๆ หากเราสามารถดูดไอควันเอาไปกลั่นเป็นน้ำอีกล่ะ น่าจะดีไม่น้อย ไม่รู้ว่าจะคุ้มค่าหรือไม่ หรือทำได้หรือไม่ ถ้าทำได้อย่างคุ้มค่าเงินก็เอาไปขาย MK เลยยย^^ จะได้ใช้กันทุกสาขานะ (อย่าถามว่าไปกินกะครายนะ ไม่บอกหรอก)

ฉลากไวตามิ้ลค์

2008-02-25T18:09:00.001+07:00

อ่านหนังสือไม่ทัน เลยลงไปซื้อไวตามิ้ลค์ขวดกิน ซึ่งเป็นขวดแก้ว และมีฉลากพลาสติกติดอยู่รอบขวด เห็นภาพ recycle ก็เลยคิดได้ว่า ขวดแก้วนี่ นำกลับไปใช้ใหม่ได้นี่นา ดีจัง ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม แต่อ้าว ฉลากเนี่ย เป็นพลาสติก ถ้าทิ้งไปก็ไม่ดีอะสิ เลยคิดว่า เค้ามีการทำฉลากติดไปในขวดเลยรึเปล่า แบบว่า เอาฉลากอยู่ในเนื้อขวด ดังนั้น จะนำมาใช้ใหม่ก็ไม่ต้องทำฉลากพลาสติกใหม่ด้วย เย้ รักษาสิ่งแวดล้อม ที่เคยเห็นก็มีแต่ป้ายสีบนขวดไวตามิ้ลเลย แล้วแบบไหนดีกว่ากันล่ะ แบบไหนถูกกว่ากัน ถ้ารักษาสิ่งแวดล้อมได้ และคุ้มราคากว่า ไวตามิ้ลค์ก็ควรจะเปลี่ยนไม่ใช้ฉลากพลาสติกแล้ว จริงมั้ย??
ตกลงมีโรงงานทำรึเปล่า อยากรู้ ถ้าไม่มีเพราะมันแพงหรอ ยุ่งยากหรอ??

การ์ตูนดูดโซมะ

2008-01-04T16:13:00.000+07:00

เมื่ออาทิตย์ก่อนไปกินข้าวสามย่านกะเพื่อนๆที่ทำโรบอทด้วยกัน ผ่านร้านการ์ตูนไปเห็นการ์ตูนใหม่เล่มนึงของวิบูลกิจย์ เพิ่งจาออกเล่มหนึ่งเลยนะเนี่ย รูปภาพหน้าปกก็สวยดีอ่ะ ก็เลยลองซื้อมาอ่าน เป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กผู้หญิงสองคนที่โรงเรียนคริสย์แห่งนึงที่ถูกแกล้งมาตลอด อยู่มาวันนึงก็มีเด็กผู้ชายคนนึงปรากฎตัวขึ้นที่มีพลังการแปรเปลี่ยนธาตุนู่นเป็นธาตุนี้ ให้เป็นอาวุธ โดยมีข้อแม้อยู่ว่า ต้องมีการดูดพลังจากผู้หญิงมาใช้ ด้วยการดูดโซมะผู้หญิง(ดููด_ม) เฮ้อ... อ่านแล้ววิกฤต รับมะได้ คิดไปคิดว่า ถ้าเกิดฮีโร่เป็นผู้หญิงละฟะ จะดูดอะไรผู้ชาย พอๆ เลิกพูดละนะ สรุปว่า อย่าซื้อไอ้เล่มนี้เด็ดขาด ช่ายว่า วิบูลกิจย์ จะมีคุณภาพทุกเล่มนะฮ้าาา

การสอบกับคำถามช่วงสอบ

2007-12-26T11:54:00.000+07:00

เมื่อวานนี้ มีสอบ Numerical Analysis กับ Robotics ด้วย แบบว่า อย่างเซงอ่ะ เริ่มสอบนิวเมอร์ก็กวาดสายตาผ่านโจทย์ทุกข้ออย่างผ่านๆ ไปเจอข้อสุดท้าย เกี่ยวกับการแก้สมการเชิงเส้นด้วยวิธี Doolittle กับ Choleskey ไม่ได้คิดอะไร แล้วก็กลับมาเริ่มทำข้อหนึ่งใหม่ ทำๆไป เอ๊ะ!!! เดี๋ยวสิว้อย โคลเลสกี้ แม่งคือวิธีเ_ี้ยอะไรวะ ตึก ตึก ตึก หัวใจเต้นแรง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ จำได้ว่าในชีสมีสองวิธี แล้ววิธีไหนคือ ทำน้อยๆ วิธีีไหนคือ โคลสกี้ วะ เฮ้อ ผ่านไปเกือบท้ายชั่วโมง อ. ก็เดินต๊อกแต๊กๆ เข้ามาในห้อง อ๊าาาา ได้โอกาสลองถาม แบบว่า แอบคิดในใจ ว่าต้องทำหน้าตาหน้าสงสารแล้วถามปุ๊บ อ. ก็ตอบปั๊บเลยว่าคืออะไร ก็ถามไป แต้อาจานตอบแนวประมาณว่า "เหอะๆ ถ้าใครเข้าห้องเรียนนะ ก้อคงรู้แระเน้อ ว่า โคลเลสกี้คือไร" จบเลยกู - -" เซงงงงงง โดนเพื่อนๆ หัวเราะเยอะเย้ยอีก มาจากข้างหลัง ไอ้ไปร์ (T.T) จำไว้นะเมิง
ยังไม่พอ วิชา Robotics นะ ข้อสอบมา 8 ข้อ อาจารย์บอกอย่างง่ายว่ะ กูดู แม่งง่ายตรงไหนวะ เจอข้อนึง ซึ่งมันไม่เหมือนกับที่เรียนนิดหน่อยน่ะ ลำดับมันเป็น a(i) แต่ที่เรียนมัน a(i-1) ก็เลยสงสัยถามอาจารย์ อ.บอก "แหะๆ ผมบอกไม่ได้หรอกนะ ก็เหมือนที่เรียนแหละ" เฮ้อ.. ได้ยินงี้ ก็เลยไม่สนใจทำตามที่คิด ผ่านไปชั่วโมง ไอ้โล้น(นายณัฐผล ทองอู๋) ถามคำถามประมาณเดียวกัน แต่อ. ตอบ ก็ยังงี้ยังงี้สิ แต่ก็ไม่ได้ตอบแบบเคลียร์ทั้งหมด (เริ่มยัวะ ทำไมกูถามไม่บอกว้าาา) ซักพัก คุณเ_ิด (นายสุพรรณ ฟ้ายง) นั่งข้างไอ้โล้นเลย เริ่มสงสัย ถามคำถามนี้ต่อ อ.ก็ตอบก็ยังงี้ยังงี้สิ คราวนี้เคลียร์เลยว่ะ (เริ่มยัวะสุดๆ ทำไมทีกูไม่ตอบฟะ) เลยยกมือถามอ. "อ.ครับ ทำไมทีผมถามไม่ตอบ แล้วทำไมเค้าถามแล้วตอบอ๊าาาาาา" อ.ตอบ "ผมก็ตอบนะ ก็เหมือนกับที่เรียนไง" (ในใจคิดอะไรฟะ ตอนผมถาม อ.ตอบว่า บอกไม่ได้ไง งงอ่ะ - -") อ.บอกต่อ "เอาแระๆ เริ่มงอแงแล้วไง" (ไม่ได้งอแงนะเฟ้ย ก็ทำไมบอกคนอื่น แล้วไม่บอกตูละว้าาาา) เฮ้อ... ท้อแท้

EIC ได้แชมป์โลกอีกรายการนึงแล้ว

2007-12-05T23:43:00.000+07:00

พี่เนยไปคว้าไปคว้าแชมป์โลกในรายการ Open C Challenge ของ Nokia มาได้ ได้เงินตั้ง $10,000 แน่ะ สุดยอดอ่ะ ดีใจกับพี่เนยด้วยนะครับ ชมรม EIC มีแต่รุ่นพี่ระดับเทพทั้งนั้นเลย อิจฉา พอเห็นรุ่นพี่เก่ง ก็อยากเจริญรอยตามบ้างอ่ะ ผมจะพยายามให้ถึงที่สุด จะทำให้รุ่นน้องเห็นผมเปนเทพบ้างไม่มากก็น้อย เหอะๆ คงจะทำได้เนอะ โง่ๆอย่างเรา
ยังไงก็ ถ้าพี่เนยกลับมาต้องให้เลี้ยงลูกเดียว 55+

Sun Certified

2007-12-05T09:11:00.000+07:00

เมื่อวานนี้ ขึ้นไปตึก 4 เพื่อไปเรียน Robotics ไหนก็ขึ้นมาแล้ว ก็เลยแวะไปเอา Sun Certified Programmar ที่ไปสอบ java มา เปิดออกมา โอ้!! มีเข็มให้ด้วยอ่ะ แล้วก็บัตรเอทีเอ็มสวยมากๆเลย ทำให้รู้สึกอยากไปสอบอีก เพราะอยากได้หลายๆ ใบ เอาไปโชว์ คงเท่ไม่น้อยอ่ะ
ก็อยากให้เพื่อนไปสอบๆกันด้วยนะ เท่มากๆเลย จบ

ครั้งแรกของเอ

2007-12-01T18:22:00.000+07:00

อ่า เย้ดดดด!! ในที่สุดก็เริ่มเขียนบล็อกกะเค้าซักที เปิดตัวด้วยความรู้ละกัน ฮิๆ สำหรับเพื่อนๆ ชาว Mac ก็คือว่า เพื่อนๆบางคน คงประสบปัญหาในการเขียนลง flash drive หรือ harddisk external บางทีใช่มั้ย นั้นแหละ เป็นเพราะว่ามันเป็น NTFS เลยไปยุ่งกะมันไม่ได้มัน privilleage นะครับ ดังนั้น ทำตามนี้เลย

ขั้นตอนติดตั้ง

download macfuse มาติดตั้งก่อน แล้วทำการ restart ครั้งนึง
จากนั้นโหลด NTFS-3G มาติดตั้งต่อ

วิธีใช้
1. เสียบ External HDD ที่เป็นไดร์ฟ NTFS เข้าไป
2. สั่ง Eject Drive ดังกล่าวออกไป
3. เปิด Terminal ขึ้นมา ปกติจะอยู่ที่ Application/Utilities/Terminal พิมพ์คำสั่ง diskutil list | grep Windows_NTFS จากนั้นจะมีรายละเอียดขึ้นมา หาชื่อที่ต่อท้ายความจุแล้วจำไว้ (ส่วนใหญ่น่าจะชื่อว่า disk1s1) ตามภาพ

4. รันคำสั่ง mkdir /Volumes/ntfs กด enter

/usr/local/bin/ntfs-3g /dev/disk1s1 /Volumes/ntfs -ovolname=”NTFS-Disk” กด enter อีกทีเป็นอันเสร็จสิ้น
ุ
5. ซึ่่งจะเห็นว่า drive ntfs ได้ขึ้นมาแล้ว และทำการ write ลงได้